Δημήτρης Γέρου
Πατριωτισμός χωρίς εθνικισμό. Αποτροπή χωρίς τυχοδιωκτισμό. Διάλογος χωρίς αυταπάτες.
Μέχρι πριν από λίγο καιρό μιλούσαμε για τα «ήρεμα νερά» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Σήμερα η εικόνα είναι εξαιρετικά σύνθετη. Η ένταση επανήλθε στο Αιγαίο, η επανάληψη των τουρκικών αιτιάσεων για τα νησιά και των αντιπαραθέσεων γύρω από θαλάσσιες ζώνες και δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο αυξάνεται και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι στους επόμενους μήνες ένα επεισόδιο, ένας λανθασμένος υπολογισμός ή μια συνειδητή κλιμάκωση θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σοβαρότερη κρίση.
Αν αυτό συμβεί, οι συνέπειες δεν θα περιοριστούν στην εξωτερική πολιτική. Μια ελληνοτουρκική κρίση θα αλλάξει συνολικά το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο η χώρα θα κινηθεί προς τις επόμενες εκλογές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποκλείσει τις πρόωρες κάλπες και έχει τοποθετήσει τις εκλογές στην άνοιξη του 2027. Η πολιτική όμως έχει πολλές φορές αποδείξει ότι οι εξωτερικές κρίσεις μπορούν να μεταβάλουν σχεδιασμούς, προτεραιότητες και εκλογικά διλήμματα.
Μια περίοδος μεγαλύτερης έντασης το επόμενο διάστημα θα μπορούσε να επαναφέρει ακόμη και τη συζήτηση για το χρόνο των εκλογών, αλλά σίγουρα θα μεταβάλει την πολιτική ατζέντα και κυρίως, το ερώτημα της κάλπης.
Σήμερα οι πολίτες αξιολογούν την κυβέρνηση κυρίως μέσα από την ακρίβεια, το εισόδημα, το στεγαστικό, την ποιότητα στην υγεία, την παιδεία και την καθημερινότητα. Μια κρίση με την Τουρκία δεν εξαφανίζει αυτά τα προβλήματα, όμως θα μετακινήσει το κέντρο βάρους προς την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων.
Η ελληνοτουρκική ένταση δημιουργεί εκ των πραγμάτων πρόσφορο έδαφος για «πατριωτικές» κορώνες, καταγγελίες περί ενδοτισμού και έναν ανταγωνισμό για το ποιος εμφανίζεται περισσότερο αποφασιστικός απέναντι στην Τουρκία.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας προφανώς βολεύεται επικοινωνιακά να τονίσει περισσότερο την ατζέντα της ασφάλειας, της αποτροπής και της εθνικής αποφασιστικότητας, επιδιώκοντας παράλληλα να περιορίσει τις απώλειες προς τα δεξιά της.
Αυτό το πολιτικό περιβάλλον οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη η Κεντροαριστερά διότι εδώ βρίσκεται η σημαντικότερη δική της πρόκληση σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να εκχωρήσει την έννοια της πατρίδας, της ασφάλειας και της εθνικής ισχύος ούτε στη συντηρητική παράταξη, ούτε πολύ περισσότερο στην Ακροδεξιά. Ούτε, όμως, μπορεί να συμμετάσχει σε έναν ανταγωνισμό εθνικιστικής πλειοδοσίας. Χρειάζεται μια δική της καθαρή απάντηση.
Μια σύγχρονη και αξιόπιστη προοδευτική στρατηγική που θα συνδυάζει αποτροπή και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις με διάλογο, διεθνές δίκαιο και ευρωπαϊκές συμμαχίες.
Πατριωτισμό χωρίς εθνικισμό.
Αποτροπή χωρίς τυχοδιωκτισμό.
Διάλογο χωρίς αυταπάτες.
Κάθε δύναμη που διεκδικεί κυβερνητικό ρόλο θα πρέπει να απαντήσει πειστικά σε πολύ δύσκολα ερωτήματα. Τι θα έκανε η ίδια στην κρίση; Ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές της; Πώς θα συνδύαζε την αποτροπή με την αποκλιμάκωση; Πώς θα αξιοποιούσε την Ευρώπη και τις διεθνείς συμμαχίες;
Σε αυτό το σημείο βρίσκεται και η διαφορετική συνεισφορά της Κεντροαριστεράς καθώς θα πρέπει να συνδέσει την εθνική ασφάλεια με την κοινωνική και θεσμική ανθεκτικότητα.
Γιατί ισχυρή χώρα είναι μια χώρα με ισχυρά οπλικά συστήματα, αλλά και με ισχυρή οικονομία, ενεργειακή ασφάλεια, κοινωνική συνοχή, λειτουργικούς θεσμούς και διεθνή αξιοπιστία.
Εκεί θα κριθεί ένα σημαντικό μέρος της επόμενης πολιτικής αναμέτρησης.
Διότι η συνέχεια της έντασης στο Αιγαίο μπορεί να ενισχύσει τις κραυγές και να μετακινήσει τη δημόσια συζήτηση προς την πατριωτική πλειοδοσία, μιας και όταν αυξάνεται η αβεβαιότητα, δυναμώνουν αναπόφευκτα και οι φωνές που προσφέρουν εύκολες βεβαιότητες.
Η απάντηση σε αυτές δεν μπορεί να είναι πιο δυνατές κραυγές και διαμαρτυρία.
Πρέπει να είναι περισσότερη σοβαρότητα, περισσότερη στρατηγική και περισσότερη εμπιστοσύνη.
Η Κεντροαριστερά χρειάζεται σήμερα να αναδείξει και να αποδείξει με αξιόπιστες πολιτικές προσωπικότητες ότι μπορεί να είναι ταυτόχρονα προοδευτική και πατριωτική κυβερνητική λύση που συνδυάζει ισχυρή αποτροπή με διάλογο. Ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις με ισχυρές διεθνείς συμμαχίες. Προάσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων με προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο.
Γιατί στο τέλος η διαμαρτυρία μπορεί να σε οδηγήσει μέχρι την κάλπη.
Η εμπιστοσύνη είναι αυτή που σε οδηγεί στη διακυβέρνηση.
- Δημήτρης Γέρου, Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας
Πηγή: https://www.tovima.gr/2026/10/05/opinions/aigaio-kalpes-kai-kentroaristera/
