ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ. ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ, ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ!

Ήλθε ο Νοέμβριος! Για αυτό ιδού, ένα ποίημα του αγαπημένου μας ποιητή Τάσου Λειβαδίτη για τον Νοέμβριο, τον τελευταίο μήνα του Φθινοπώρου.

Τάσος Λειβαδίτης, Άνεμος του Νοεμβρίου

Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε τις κουρτίνες

γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΤΟΛΗ - ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ.

Τάσος Λειβαδίτης: 20 Απριλίου 1922 - 30 Οκτωβρίου 1988

Ερχόταν μες στη νύχτα ο θρήνος απ’ τ’ άδεια ποτήρια των αλκοολικών, αισχρές επιθυμίες με λιάνιζαν στο πλυσταριό, μα έφτανε ο ίσκιος μιας αράχνης για ν’ ανοίξει στον τοίχο ουράνιες μελωδίες, έστεκα όρθιος στα σκαλοπάτια, έτρεχα να τους παραγγείλω καφέ, γι’ αυτό κι εκείνοι δεν κοίταζαν τον ουρανό, να μη με δουν να κάθομαι στα δεξιά Του, μόνο η γριά έβαζε λιβάνι στο θυμιατό και σκαρφαλωμένη στον καπνό κοιμόταν μαζί μου.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ...«ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΒΟΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΣΗ»!

wassily kandinsky autumn in murnau-

“Τις μέρες τις γλυκές του Σεπτεμβρίου, όταν δεν έχει ακόμη

βρέξει και είναι το άκουσμα των ήχων πιο αραιό και η

γεύσις των ωρών και από του θέρους πιο πυκνή, όταν στους

κήπους σκάνε τα ρόδια, και πάλλονται υψιτενείς οι στήμονες

των λουλουδιών, και σφύζουν στις πορφύρες των φλεγόμενοι

ΗΣΥΧΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ! (ΒΙΝΤΕΟ)

kimintenia

Ήσυχα λόγια της βροχής

Ήσυχα λόγια της βροχής

μπορεί και να θυμίσουν

το μοσκοβόλημα της γης

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ!

Ποίημα του Διονυσίου Σολωμού, οι δύο πρώτες στροφές του οποίου σε μουσική του Νικολάου Μάντζαρου, αποτελούν τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ποίημα του Διονυσίου Σολωμού (1798-1857), οι δύο πρώτες στροφές του οποίου σε μουσική του Νικολάου Μάντζαρου (1795-1872), αποτελούν τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας (1865) και της Κύπρου (1966).

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΡΙΜΗ ΑΝΗΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ;

kimintenia

Πού είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου

στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω

τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών…

Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση

κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος

Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας

κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα

έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ: «ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ!

Και εδώ στου δρόμου τα μισά, την ώρα που εισέρχεται δυναμικά το κάπως καθυστερημένο, ελληνικό φθινόπωρο, έχουμε για παρέα ένα ποίημα του Σεφέρη.

Η ποίηση τον φθινόπωρο διαθέτει μια έντονη δυναμική που κατακλίσει τα συναισθήματά μας πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ποίημα του αγαπημένου μας Γιώργου Σεφέρη.

Γιώργος Σεφέρης-Πρωί

Ἄνοιξε τὰ μάτια καὶ ξεδίπλωσε
τὸ μαῦρο πανὶ πλατιὰ καὶ τέντωσέ το
ἄνοιξε τὰ μάτια καλὰ στύλωσε τὰ μάτια
προσηλώσου προσηλώσου τώρα ξέρεις

Σ΄ΑΓΑΠΩ ΕΤΣΙ - PABLO NERUDA!

Πάμπλο Νερούδα (12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1974)

Συγγραφέας:itravelpoetry

Δε σ’ αγαπώ σαν να ‘σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι,

σαΐτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν:

σ’ αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα,

μυστικά, μέσ’ από την ψυχή και τον ίσκιο.

Σ’ αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει,

μα που μέσα του κρύβει το λουλουδόφως όλο,

και ζει απ’ τον έρωτά σου σκοτεινό στο κορμί μου

τ’ άρωμα που σφιγμένο μ’ ανέβηκε απ’ το χώμα.

ΠΟΙΗΜΑ: ''ΥΦΑΝΤΡΑ''

Της Λεμονιάς Γεμουρτζίδου //

Υφάντρα

Δεν είναι μια γυναίκα, όπως οι άλλες.
Ήρθε από την αρχαιότητα, ανήκει στο τώρα, θα υπάρχει και στο μετά.
Τόλμησε να αναμετρηθεί με τη θεά Αθηνά, αποτυπώνοντας
στο κεντητό υφαντό της τα ουράνια των θεών εγκλήματα.

Η 9η ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 1821 ΕΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΚΥΠΡΟΥ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ!

Το ποίημα “Η 9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία Κύπρου” θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ποιήματα της Κυπριακής ποίησης και λογοτεχνίας, το οποίο ανήκει στον Κύπριο ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη. Το ποίημα έχει ως κύριο θέμα τον απαγχονισμό του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού, που έγινε την 9η Ιουλίου του 1821 από τους Τούρκους. Το ποίημα διδάσκεται ευρέως στα σχολεία της Κύπρου. Πρόκειται για ένα άρτια δομημένο λογοτεχνικό δημιούργημα, γραμμένο στην τοπολαλιά του νησιού. Το ποίημα χωρίζεται σε 24 ραψωδίες και έχει 560 δεκαπεντασύλλαβους στίχους.

ΠΟΙΗΣΗ: ''΄ΚΑΥΣΗ''!

Του Δημητρίου Καρπέτη //

Καύση

Το άπειρο του εσωτερικού μου κόσμου
ουσία εύφλεκτη
σ’ ένα δωμάτιο σβηστό.
Επικαλούμαστε τη μοίρα
έτσι προσπερνάμε τη ζωή.
Την ώρα της συγκομιδής,
οι πόθοι σπαρταρούν στα χέρια μου.

ΠΟΙΗΜΑ: ''ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ''!

Του Αντρέα Πολυκάρπου //

Της ψυχής

Ψάρι η ψυχή μας

που σπαρταράει για τη θάλασσα.

Αυτή που στριμώχτηκε στα σύννεφα

και στάζει σκουριά

από τα μάτια των Αρχαγγέλων.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ | ΞΗΜΕΡΩΜΑ!

O πατέρας φορούσε συνήθως έναν κατιφέ στο πέτο, κι η μητέρα μια ρόμπα με ζωγραφιστά αρχαία ειδύλλια

κι όταν παίζαμε στην αυλή πατούσαμε μόνο στις άσπρες πλάκες:

ΠΟΙΗΜΑ: ''Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ''!

Ποίημα του Χρήστου Γούδη

Περήφανα ανεμίζουν στον Κεράτιο

Οι επισείοντες του δρόμωνα του βασιλέως

Το πλόϊμο με τον Φλαντανελά

Διέσπασε τον εχθρικό κλοιό

Μικρό διάλειμμα διαφημιστικό

Της ναυτοσύνης των Ελλήνων

ΚΟΥΒΑΛΑΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΜΑΖΙ ΜΟΥ (ΤΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΩ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ) (Ε.Ε. CUMMINGS)

κουβαλάω την καρδιά σου μαζί μου (την κουβαλάω

στην καρδιά μου) δε μένω ποτέ χωρίς αυτή

(όπου πηγαίνω πηγαίνεις, αγάπη μου ∙ και ό,τι κάνω

είναι δική σου πράξη, αγαπημένη)

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ - ΝΙΚΟΣ ΜΥΛΟΠΟΥΛΟΣ «ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ ΑΛΛΑΓΩΝ»

Επιμέλεια- ανθολόγηση: Καλομοίρα Πιέτρη- Αυγούστη //

Νίκος Μυλόπουλος «Δρομολόγιο Αλλαγών»

Ψήγματα δικαίωσης αναζητά η σελήνη.

Η ψίχα των λέξεων σκληραίνει.

Ταξιδεύει η θάλασσα.

Γρατζουνιές στον ουρανό τα νέφη,

ο ήλιος χαμόγελο.

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - «ΑΠΟΓΕΥΜΑ»!

Ήταν ωραίο εκείνο το απόγευμα

με την ατέλειωτη συζήτηση στο πεζοδρόμιο.

Τα πουλιά κελαηδούσαν,

οι άνθρωποι πέρναγαν,

τ’ αυτοκίνητα τρέχανε.

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ | ''ΤΡΙΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ'', ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ!

Επιμέλεια: Δήμητρα Ντζαδήμα //

Ο Κώστας Μόντης (1914–2004) αποτελεί μία από τις κεντρικές μορφές της σύγχρονης κυπριακής ποίησης. Το έργο του χαρακτηρίζεται από λιτότητα, ηθική σοβαρότητα και έντονη υπαρξιακή αγωνία, που συχνά διασταυρώνεται με την ιστορική εμπειρία της Κύπρου. Μακριά από ρητορικές εξάρσεις και ιδεολογικούς στόμφους, ο Μόντης αναζητεί έναν λόγο χαμηλόφωνο αλλά βαθιά συνειδητοποιημένο, όπου η προσωπική φωνή μετατρέπεται σε συλλογική μαρτυρία. Τα Τρία γράμματα στη μητέρα αποτελούν κορυφαίο παράδειγμα αυτής της ποιητικής στάσης.

Τα Τρία γράμματα στη μητέρα συνιστούν μια συνεκτική τριλογία ποιημάτων που αναπτύσσουν μια βαθιά υπαρξιακή και ιστορική διήγηση για τον τόπο και τον άνθρωπο. Το πρώτο γράμμα, γραμμένο και εκδομένο το 1965, διαπραγματεύεται την απογοήτευση και την ανασφάλεια μετά τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959, με τον ποιητή να καταγράφει την αίσθηση απώλειας και διάψευσης των προσδοκιών που γέννησε η ιστορική εμπειρία.

ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΓΡΑΤΖΟΥΝΙΣΜΕΝΟ ΓΟΝΑΤΟ!

Πέτρος Μπρούσαλης, Μύκονος 1960

(Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη)

Παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο

Παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο

κουρεμένο κεφάλι όνειρο ακούρευτο

ποδιά με σταυρωμένες άγκυρες.

Μπράτσο του πεύκου γλώσσα του ψαριού

αδερφάκι του σύννεφου!

ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ (ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ)

Τα μεγάλα παράθυρα ζήλεψα,

Που άφηναν άπλετο το φως να μπαίνει,

Να ταξιδεύει στα κενά δωμάτια,

Να φωτίζει όνειρα που χάθηκαν.

Ποτέ τα μεγάλα σπίτια,

Γιατί οι τοίχοι τους βαραίνουν,

Και οι σιωπές μέσα τους πνίγουν

Ό,τι δεν τολμά να ειπωθεί.