Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Σου έχει τύχει να βλέπεις έναν άνθρωπο και να λες, “ωραίος άνθρωπος”; Να σε ακουμπά το μέσα του, να σε επηρεάζει όμορφα; Να θέλεις την παρέα του, να αναζητάς στιγμές μαζί του, να θαυμάζεις την αξία του, τον τρόπο συμπεριφοράς του και όταν όμως του το πεις, να δεις με έκπληξη, ότι ο ίδιος, όχι μόνο δεν βλέπει την αξία του τόσο έντονα όσο εσύ, αλλά παράλληλα, κριτικάρει βαθιά τον εαυτό του, προσπαθεί πολύ, να γίνει ακόμα καλύτερος, πάλι καλύτερος, να ξεπεράσει ακόμα μια φορά τον εαυτό του, για να αισθανθεί αρκετός να αξίζει εσένα;
Αυτός ο άνθρωπος, είναι εκείνος που συγκρίθηκε πολύ από παιδί, είναι εκείνος που απορρίφθηκε από παλιά και ενδόμυχα, κουβαλάει ακόμα το “δεν είσαι αρκετός” μέσα του.
Αυτός ο άνθρωπος, επέλεξε να δουλέψει τόσο πολύ με τον εαυτό του, που να εξαλείψει κάθε ψίγμα απόρριψης ή και σύγκρισης.
Αυτός ο άνθρωπος με το πέρασμα του χρόνου, έμαθε να αγαπάει τον εαυτό του βαθιά, να τον επιλέγει, να τον σέβεται..πολύ.
Και είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, που έχοντας περάσει μεγάλο κομμάτι του, μπαίνοντας στα σκοτάδια του ξανά και ξανά για να βρει φως, θα σε οριοθετήσει απόλυτα και χωρίς συναίσθημα, σαν νιώσει, ότι πας να τον κοροϊδέψεις, ή να τον “παίξεις”.
Μπορεί να πασχίζει να αποδεχτεί πόσο πολύ αξίζει καμιά φορά, μα δεν ιδρώνει να οριοθετήσει όταν πρόκειται για ασέβεια ή αγένεια.
Έμαθε βλέπεις σκυμμένος μέσα του καιρό, πως χρειάστηκε πολύ προσωπική δουλειά, για να προχωρήσει, να εξελιχθεί, να μπορέσει να αφήσει πίσω του, να αποταυτιστεί, από ρόλους που από την αρχή δεν ήταν δικοί του.
Σαν βρίσκεις τέτοιους ανθρώπους στο διάβα σου, να τους αγαπάς λίγο πιο πολύ, να τους καταλαβαίνεις.
Είναι εκείνοι, που θα τρέξουν για όλα χωρίς όμως ποτέ να έχουν δεδομένο, ότι για αυτούς, θα τρέξει κάποιος.
Και παρά των όλων, εκείνοι, για εκείνους που επιλέγουν, θα είναι πάντα εκεί.
Αναπολογητικά και αξιόπιστα, γιατί μέσα στην διαδικασία αποταύτισής τους με το παρελθόν, έμαθαν πως δεν μοιάζουν και δεν ταιριάζουν με εκείνο, μα με όσα στο τώρα τους ανοίγονται, όταν βέβαια, εκείνοι επιλέγουν να αφήνονται να ανοιχτούν.
Γεια χαρά, το όνομά μου είναι Φύλλις, ναι, βαφτίστηκα έτσι, σημαίνει -το Δέντρο/φυτό που ανθίζει- και η σημασία αυτή, έχει γίνει ταυτότητα για μένα. Το να μπορούμε να πραγματοποιούμε την «άνθισή μας» μέσα από όλα όσα περνάμε, να μπορούμε να μετουσιώνουμε τα παθήματα σε μαθήματα και μέσα από αυτά να μεταμορφωνόμαστε και να ανθίζουμε από μέσα προς τα έξω, με ξεπερνά πραγματικά. Τρόπος για μένα να το πετυχαίνω; Η έκφραση! Μέσω προφορικού, γραπτού λόγου, τραγουδιού, ζωγραφικής, χορού, χαμόγελου, γέλιου και αγκαλιάς. Είμαι εναλλακτική ενεργειακή θεραπεύτρια και life coach, αγαπώ τον ακόμα Ανθρώπινο Άνθρωπο και πιστεύω στην δύναμη μέσα μας. Μέσα από το γράψιμο, συνδέομαι αλλά και συναντώ κάθε φορά την καρδιά μου μιας και με εκείνη γράφω. Είμαι εδώ, για να ταξιδέψουμε μαζί και γιατί όχι; Να βρούμε κοινά, όμορφα μονοπάτια που βγάζουν προς τα έξω την αλήθεια μας.
Πηγή: https://lovenmore.gr/%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-
