Ιωάννης Νάσιος
- Ιωάννης Νάσιος: Ιατρός-Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος-Μέλος του ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών
Δυο ημέρες στο πιο απομεμακρυσμένο σημείο της Ελλάδας.Δυο ημέρες σε έναν φάρο της πατρίδας, μεγέθους μόλις 9 τετραγωνικών χιλιομέτρων και 140 μονίμων κατοίκων.Δυο 24ωρα, με τα τουρκικά παράλια σε απόσταση μόλις 1,3 ναυτικών μιλίων (2 χλμ.) και ενδιάμεσα τη νήσο Στρογγύλη στα δεξιά και τη βραχονησίδα Ρω στα αριστερά, με την κυρά της να κοιμάται αιώνια στο χώμα της, μα και να επιβλέπει απο ψηλά αν κυματίζει ακόμη η γαλανόλευκη που σήκωνε στον ιστό κάθε πρωί για μια ολόκληρη ζωή.Το Καστελλόριζο ή αλλιώς Μεγίστη, μας φιλοξένησε για 48 ώρες.
Είχαμε δώσει την υπόσχεση πως θα πραγματοποιούσαμε την αποστολή αυτή, καθώς λόγω καιρικών συνθηκών δεν καταφέραμε να την ολοκληρώσουμε στα τέλη του Μάρτη, καθώς ήταν αδύνατη η πρόσβαση από τη Ρόδο προς το νησί.
Η εμπειρία, μοναδική. Γιατί είχαμε μπροστά μας το Καστελλόριζο όπως είναι, πέρα από αυτό που όλοι μας έχουμε στο μυαλό για ετούτη την ακριά της πατρίδας μας.
Βλέπεις τα γραφικά πολύχρωμα νεοκλασικά σπίτια όπως στις καρτ ποστάλ. Βλέπεις όμως και την κόκκινη ημισέληνο να κυματίζει μόλις μια ανάσα μακριά.
Βλέπεις την πατριωτική φλόγα στα μάτια των κατοίκων, μα παράλληλα βλέπεις και τους Τούρκους τουρίστες που έρχονται καθημερινά για καφέ και φαγητό, και χαιρετιούνται με τους ντόπιους σαν να γνωρίζονται από παλιά.
Μια ιδιόμορφη σχέση, όπως οι γείτονες στις παλιές γειτονιές. Σε χαιρετώ, αλλά μπορεί και να αρπαχτούμε στα χέρια γιατί άπλωσες το χέρι πέρα από το δικό σου σπίτι.
Χαρακτηριστικό αυτού, τα λόγια του βαρκάρη που μας ξενάγησε ως την Μπλε Σπηλιά:
"Ετούτα τα τρία είναι τα σπίτια μου. Ένας Τούρκος τουρίστας που περνά συχνά από απέναντι για βόλτα, μου είπε δείχνοντας το ένα από αυτά: αν σας πάρουμε μια μέρα το νησί, αυτό το ακριανό από τα τρία θα το πάρω εγώ. Το έχω σταμπάρει."
Δεν σας περιγράφω την απάντησή του βαρκάρη μας, γιατί θα μας κόψει η λογοκρισία...
Σε κάθε περίπτωση, η ζωή σε τεντωμένο σκοινί, είναι κάτι που το νιώθεις στον αέρα του νησιού, από την πρώτη στιγμή που πατάς το πόδι σου σε αυτό.
Ένας επίγειος Παράδεισος, που κρύβει υπόκωφα μιαν αόρατη απείλη.
Είχαμε λοιπόν την χαρά και την τιμή, να προσφέρουμε τις γνώσεις μας και την εμπειρία μας στους κατοίκους του νησιού και να ενημερώσουμε για τους κινδύνους των ναρκωτικών και της εφηβικής βίας, που δεν εκλείπουν ούτε από τις πιο μικρές και κλειστές κοινωνίες.
Ευχαριστούμε θερμά τις τοπικές Αστυνομικές αρχές, τον Δήμαρχο Μεγίστης, τον Διοικητή του Συντάγματος Μεγίστης και τους εκπαιδευτικούς για την φιλοξενία τους, όπως κσι το πλήρωμα της Τορπιλάκατου ΤΠΚ ΡΟΥΣΣΕΝ και το Λιμενικό Σώμα.
Προσωπικά ευχαριστώ τον Πρόεδρο του PADA - Αντιναρκωτική Δράση και Επίτιμο υπαρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας Στρατηγό ε.α. Yiannis Rachovitsas για την τιμή να είμαι μέλος αυτής της ομάδας και για την φιλία του. Όπως και όλους τους σπουδαίους επιστήμονες, αθλητές και Αξιωματικούς που μοιραζόμαστε αυτές τις εμπειρίες ζωής και κοινωνικής προσφοράς σε όλη τη χώρα.
Συνεχίζουμε!
.jpg)
.jpg)
