Ποιοι και γιατί επιχείρησαν τη συνένωση;
- Γράφει ο Σπύρος Γιαλοψός*
ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΥΘΥΝΗΣ Για τον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων.
Η σκοτεινή μεθόδευση πίσω από τη συνένωση Ολυμπιακού Λουτρακίου – ΑΟΛ
Το Λουτράκι δεν έχει ξαναζήσει τέτοιο παρασκήνιο. Μια συνένωση που παρουσιάστηκε ως “αναβάθμιση” του τοπικού ποδοσφαίρου, στην πραγματικότητα ήταν μια καλοστημένη επιχείρηση ελέγχου περιουσίας και επιρροής, με πρωταγωνιστές παράγοντες που νόμιζαν ότι μπορούν να παίζουν με τις ομάδες σαν να είναι προσωπικά τους μαγαζιά.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται το γήπεδο του Ολυμπιακού Λουτρακίου — μια περιουσία που αξίζει εκατομμύρια. Και όπως φαίνεται, κάποιοι το είχαν βάλει στο μάτι εδώ και καιρό.
Η άτυπη συμφωνία για συνένωση των δύο ομάδων, Ολυμπιακού και ΑΟΛ, δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε αθώα. Φέρεται να οργανώθηκε με ηθικούς αυτουργούς πρόσωπα της δημοτικής αρχής, με στόχο να περάσει ο έλεγχος του γηπέδου σε νέα “χέρια”. Χέρια που δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορία, τον ιδρώτα και τις θυσίες των ανθρώπων που έχτισαν τον Ολυμπιακό.
Όταν τα μέλη του Ολυμπιακού κατάλαβαν ότι κάτι βρωμάει, ζήτησαν Γενική Συνέλευση. Και τότε αποκαλύφθηκε το πραγματικό σχέδιο.
Στη συνέλευση εμφανίστηκαν μέλη του ΑΟΛ — ανάμεσά τους ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος — οι οποίοι, αν και τυπικά ήταν εγγεγραμμένοι στον Ολυμπιακό, ουσιαστικά εκπροσωπούσαν την άλλη ομάδα. Ψήφισαν υπέρ της συνένωσης με τρόπο που έδειχνε ξεκάθαρα ότι δεν τους ενδιέφερε το καλό του Ολυμπιακού, αλλά η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων.
Γιατί να θέλει ο πρόεδρος ενός άλλου συλλόγου να αποφασίζει για το μέλλον του Ολυμπιακού; Γιατί τόση μανία να περάσει η συνένωση; Γιατί τέτοια επιμονή να αλλοιωθεί η βούληση των πραγματικών μελών;
Η απάντηση είναι απλή και πικρή: Το γήπεδο. Η περιουσία. Η δύναμη.
Η συνένωση δεν ήταν για το ποδόσφαιρο. Ήταν για το ποιος θα ελέγχει τι. Ήταν για το ποιος θα βάλει χέρι σε κάτι που δεν του ανήκει.
Όμως το σχέδιο δεν πέρασε. Η πλειοψηφία των μελών του Ολυμπιακού είπε ένα ηχηρό ΟΧΙ. Ένα “όχι” που έκοψε τον δρόμο σε όσους νόμιζαν ότι μπορούν να παίζουν παιχνίδια πίσω από την πλάτη της κοινωνίας.
Και τώρα μένει το μεγάλο ερώτημα:
Ποιοι ήταν οι πραγματικοί ωφελημένοι από αυτή τη μεθόδευση; Ποιοι είχαν συμφέρον να αλλάξει χέρια το γήπεδο; Ποιοι πίστεψαν ότι μπορούν να χειραγωγήσουν ένα ολόκληρο σωματείο;
Το Λουτράκι δεν είναι έδαφος για παρασκηνιακές συμφωνίες. Οι ομάδες του δεν είναι πιόνια. Και όσοι προσπάθησαν να παίξουν παιχνίδια εξουσίας, πρέπει να ξέρουν ότι η κοινωνία βλέπει, θυμάται και — όταν χρειάζεται — αντιδρά.
Αυτό το άρθρο δεν γράφτηκε για να ωραιοποιήσει καταστάσεις. Γράφτηκε για να φωτίσει όσα κάποιοι προσπάθησαν να κρύψουν.
Και η αλήθεια, όσο κι αν καίει, πάντα βγαίνει στην επιφάνεια.
*Σπύρος Γιαλοψός
Εκδότης Της Εφημερίδας
"Το Βήμα Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων - Κορινθίας"
Κυριακή 8 Μαρτίου 2026
11:00 – 13:30
Διεθνές Κέντρο Πολιτισμού Petrosophy
