ΚΙΑΤΟ: ΔΥΟ ΚΩΜΩΔΙΕΣ ΑΧΑΛΙΝΩΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΛΙΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ''ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ''!

ΣΙΚΥΩΝΙΑ 26

Δημοτικό Θέατρο ''ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ''

Κιάτο, Σάββατο 1η Αυγούστου, 8.30 μμ

"Ένα κουνούπι πάει παράδεισο" - "Καθρέφτη καθρεφτάκι μου"

(Κωμωδίες)

Κείμενο, διδασκαλία, σχεδιασμός σκηνικών, επιλογή μουσικής

Κώστας Παππής

Παραγωγή

Σικυώνιος Όμιλος Τέχνης

Επιμέλεια παραγωγής & μουσικής

Θωμάς Δασακλής

Επιμέλεια φωτισμού & ήχου

MasterNoiz ProRental

Ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά)

'Ενα κουνούπι πάει παράδεισο:

Το άγγελο: Αλίκη Μήτση

Άγιος Πέτρος: Κώστας Παππής

Κουνούπι: Μαρία Φάγκρα

Φωνές: Χαρά Λαγού - Παναγιώτης Γιαννόπουλος

Ελένη Πάππα - Κώστας Παππής

Καθρέφτη καθρεφτάκι μου:

Γιαγιά: Λίζα Αναγνωστοπούλου

Θεατής: Θοδωρής Βουτσινάς

Influencer: Ηρώ Μητροπούλου

Μητριά της Χιονάτης: Δήμητρα Πάππα

Ζενεβιέβ: Piroska Cecilia Mazzag – Γιαννοπούλου

Γυναίκα Ι: Δήμητρα Πάππα Γυναίκα ΙΙ: Piroska Cecilia Mazzag – Γιαννοπούλου

Λίγα λόγια για τα έργα:

1. Ένα κουνούπι πάει παράδεισο

Μια ανατρεπτική κωμωδία που ξεκινά από μια συνηθισμένη καλοκαιρινή νύχτα με ένα ενοχλητικό κουνούπι και καταλήγει… στις πύλες του Παραδείσου. Το κουνούπι, ύστερα από τον απρόσμενο θάνατό του, βρίσκεται ανάμεσα στον Παράδεισο και την Κόλαση, όπου έρχεται αντιμέτωπο με τον Άγιο Πέτρο, ένα άγγελο και τις παράξενες διαδικασίες της μεταθανάτιας «γραφειοκρατίας». Με χιούμορ, λογοπαίγνια και καυστική σάτιρα σχολιάζονται η πολιτική ορθότητα, η κοινωνία, οι ανθρώπινες προκαταλήψεις και η αξία κάθε μορφής ζωής. Το έργο συνδυάζει φαντασία, ευρηματικούς διαλόγους και τρυφερότητα, προσφέροντας γέλιο αλλά και αφορμές για σκέψη.

2. Καθρέφτη καθρεφτάκι μου

Με αφετηρία το γνωστό παραμύθι της Χιονάτης, το έργο αποδομεί με σατιρική διάθεση τη σύγχρονη πραγματικότητα. Μια γιαγιά αφηγείται την κλασική ιστορία, όμως ένας influencer παρεμβαίνει, αμφισβητώντας την και προτείνοντας μια «σύγχρονη» εκδοχή, όπου οι βασίλισσες γίνονται κυρίες της υψηλής κοινωνίας και ο μαγικός καθρέφτης αντικαθίσταται από ένα απρόσμενο υποκατάστατο: μια υπηρέτρια. Μέσα από εύστοχους διαλόγους και κωμικές καταστάσεις, το έργο σχολιάζει τη ματαιοδοξία, την εικόνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την υποκρισία, τη διαιώνιση της βίας, τις εργασιακές σχέσεις και τη διαστρέβλωση της αλήθειας, αναδεικνύοντας τις διαχρονικές ανθρώπινες αδυναμίες.