Μανώλης Σπινθουράκης
Το εφιαλτικότερο όλων είναι η έλλειψη οργής, η σιωπή και η απάθεια σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες στην περιοχή του Μπορντό, στη Γαλλία, είναι κυριολεκτικά άνευ προηγουμένου. Σε μια πευκόφυτη περιοχή, όπου συνωστίζονται κάθε καλοκαίρι χιλιάδες τροχόσπιτα με γαλλικές, ολλανδικές, γερμανικές, ιταλικές και ισπανικές πινακίδες, και στην οποία παράγονται κάποια από τα καλύτερα κρασιά του κόσμου, κάηκε μια έκταση που πάνω-κάτω αντιστοιχεί σε 60.000 γήπεδα ποδοσφαίρου και υποχρεώθηκαν να μετακινηθούν περίπου 200.000 άνθρωποι, δηλαδή περισσότεροι παρά ποτέ από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά.
Και όλα αυτά παρά την κινητοποίηση εκατοντάδων πυροσβεστικών οχημάτων, χιλιάδων πυροσβεστών και στρατιωτών και αμέτρητων εθελοντών πυροσβεστών, που στη Γαλλία ο αριθμός τους υπερβαίνει τις 200.000. Για την ιστορία, στην Ελλάδα είναι 4.912.
Στο μεταξύ η γαλλική Στατιστική Υπηρεσία βεβαιώνει ότι, με βάση τα πρώτα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, στις μέρες του καύσωνα οι θάνατοι στη Γαλλία αυξήθηκαν κατά 30% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Πολλοί από τους νεκρούς ήταν ηλικιωμένοι άνθρωποι που ζούσαν μόνοι τους και τους οποίους εντόπισαν οι γάλλοι ταχυδρόμοι που παρατήρησαν συσσώρευση επιστολών στις ταχυδρομικές τους θυρίδες.
'Οπως όμως έγραψε η βελγική εφημερίδα «De Morgen» «το εφιαλτικότερο όλων δεν είναι ούτε ο αριθμός των πτωμάτων σε διαμερίσματα που είχαν γίνει φούρνοι, ούτε η κόλαση των καμένων δασών. Το εφιαλτικότερο όλων είναι η έλλειψη οργής, η σιωπή και η απάθεια σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού». Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι, παρά τις καταστροφές, πολλοί άνθρωποι αρνούνται να γίνουν «πυρ και μανία».
Στο ίδιο μήκος κύματος, η ισπανική εφημερίδα «El País» κάνει λόγο για επείγουσα ανάγκη «πολιτικοποίησης των πυρκαγιών» και σύνδεσής της με την κλιματική αλλαγή, αφού δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι σε αυτήν οφείλονται οι περισσότερες από τις πυρκαγιές των τελευταίων ετών στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Πολιτικοποίηση των πυρκαγιών δεν σημαίνει όμως απλά και μόνο επικαιροποίηση των κομματικών προγραμμάτων και εμπλουτισμός τους με τις ιδέες της οικολογίας.
Σημαίνει πρωτίστως ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών τόσο σε ό,τι αφορά την πρόληψη όσο και σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των συνεπειών μιας καταστροφικής πυρκαγιάς. Σημαίνει, μεταξύ άλλων, αλληλεγγύη, εθελοντισμός και υπευθυνότητα. Τρία χαρακτηριστικά που εξακολουθούν να σπανίζουν στην Ελλάδα, τη χώρα που το 2018 γνώρισε, λόγω της πυρκαγιάς στο Μάτι, μια τραγωδία που όμοιά της καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ζήσει ως σήμερα.
Πηγή: https://www.tovima.gr/print/opinions/pyr-kai-maniacr/
