Του Αντρέα Πολυκάρπου //
Της ψυχής
Ψάρι η ψυχή μας
που σπαρταράει για τη θάλασσα.
Αυτή που στριμώχτηκε στα σύννεφα
και στάζει σκουριά
Ποταπή η ύπαρξη
κι ούτε μια για μας σταύρωση.
Ούτε μια της προδοσίας λύτρωση
στο χώμα βαθιά που λαθροβιούμε.
Σε κατακόμβες στρίμωξα προσευχές.
Ανομολόγητες των ίσκιων λέξεις
από το αλφαβητάρι της κόλασης.
Μελοποίησα των κολασμένων τους ψαλμούς.
Με λερωμένα από των κοχυλιών
την αιμάτινη πορφύρα χέρια
χάραξα τον σταυρό στο καύκαλό μου.
Στον αμνιακό της Παρθένου σάκο
έμαθα να κολυμπώ.
Αδέξιος προφήτης, με λερά
από τη σάρκα Σου ψίχουλα
στα αφυδατωμένα χείλια.
Κάποτε ίσως στις πλάτες μας
να φυτρώσουν φτερά
και σε ουράνια
να αποδημήσουμε λιβάδια.
Πηγή: https://www.fractalart.gr/tis-psychis/
