ΠΟΙΗΜΑ: ''ΠΡΑΞΕΙΣ''!

Της Βασιλικής Παπουτσάκη // *

Πράξεις

Πράξη πρώτη – της θύμησης

Την πέμπτη πρωινή η τρίτη πράξη.
Αχάραγα το όνειρο σώνεται,
παραμένοντας η ταραχή στους νευρώνες.

Υπήρξε από νωρίς η πρώτη πράξη,
της θύμησης.
Ωραία ήταν αυτή,
είχε θαλασσινούς περιπάτους,
γέλια και κάτι όρκους αιώνιους.

Πράξη δεύτερη – της απόγνωσης

Μη σε κουράζω με πόνο και πόνο.

Πράξη τρίτη – της ταραχής

Κι ήρθε να ομορφύνει την κάμαρη,
μα σώθηκε με το λάλημα του νου.
Ώρα καφέ σιμώνει,
ώρα μόνη, έρμη-ούσα.

Πράξη τέταρτη – της ανατολής

Μες στη σιωπή ξεπηδούν σκιές και φωνές,
ξεθωριάζει το σκοτάδι (της νύχτας).
Ένα χέρι απλώνεται, ασυνήθιστα ζεστό,

Πράξη πέμπτη – της αποδοχής

Ο ήλιος τώρα ψηλά,
τα βλέμματα ανοίγουν δρόμους.
Τα χρώματα (της μέρας)
καθρεφτίζουν πληγές και χαρές.
Η καρδιά δεν ζητά πια μάχη
αφήνεται να ταξιδέψει

Ξέρει πως κάθε στιγμή
είναι κομμάτι του εαυτού
που έγινε φως.

Πράξη έκτη – της σιωπής

Ανάμεσα στους ήχους ( της μέρας),
μια παύση, μια ανάσα
σβήνει τα περιττά
και αφήνει το βάρος του είναι.

Η σιωπή δεν είναι κενό,
οι σκέψεις γίνονται φως
κι το φως υπόσχεση

για νέα αρχή.

*Η Βασιλική Παπουτσάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Εργάζεται ως λογίστρια. Ασχολείται με τη λαογραφία και τη φωτογραφία. Γράφει ποίηση και η γραφή της κινείται ανάμεσα στην προσωπική μνήμη, την ταξιδιωτική εμπειρία και τον στοχασμό πάνω στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Πηγή: https://www.fractalart.gr/praxes/