Ζωή
Γεννιέσαι και ξεκινάς να ψηλαφίζεις τον κόσμο
Με τα υπερευαίσθητα πόδια σου·
Στη ζούγκλα σέρνεσαι ή πετάς·
Η ζωή σου ολόκληρη μια μάχη
Για να μην σε εντοπίσει κανένα
Από τα οκτώ μάτια της ταραντούλας
Κατοικώ στα δάση μου εδώ και πολλά χρόνια·
Ξέρω τα ξέφωτα και τις κρυψώνες ·
Κρύβομαι συχνά από τον μεγαλύτερο θηρευτή·
Τον άνθρωπο
Έχω εξελιχτεί με παράξενους τρόπους
Για να προσαρμοστώ σε τόσο σκοτάδι·
Μπορώ να βλέπω πια
Χωρίς να χρειάζομαι τα μάτια μου
Υποπτεύομαι πως πολλοί με χρειάζονται μόνο
Για το πολύτιμο δέρμα μου·
Για να επιβιώσω θα κοιμηθώ σήμερα
Στο πιο λεπτό κλαδί
Τα σαρκοφάγα φυτά φωσφορίζουν με ένα απόκοσμο φως
Που έχουν μαζέψει από το φεγγάρι·
Το νέκταρ τους είναι γλυκό και ολισθηρό·
Τώρα αρχίζει να πυκνώνει το δάσος
Και ανάμεσα στα κλαδιά περνά ελάχιστος αέρας
Αυτή τη νύχτα θα διασχίσω χιλιόμετρα για να μεγαλώσω
Ως τώρα είχα ζήσει ελάχιστες μέρες ως ενήλικας
Όμως ο χρόνος είναι λίγος και δεν φυσάει αέρας
Για να σκορπίσει τους σπόρους μας·
Το όνειρο μου είναι λοιπόν
Να γίνω μεταφορέας σπόρων σε μεγάλες αποστάσεις
* Η Βίκυ Φιλιππίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Δημοσιογραφία, Πολιτισμικές Σπουδές και Ψυχολογία. Αφού δούλεψε ως δημοσιογράφος για κάποια χρόνια σε έντυπα της Θεσσαλονίκης, αποφάσισε να αλλάξει πορεία και αυτή τη στιγμή εργάζεται ως ψυχολόγος.
Πηγή: https://www.fractalart.gr/
