Βραδινό ραντεβού
Την ώρα που αποχαιρετούσε τον ήλιο
ετοίμαζε τα ρούχα τής βραδινής εξόδου.
Όμορφα, απλωμένα στο κρεβάτι της,
Θα είχε άρωμα έρωτα η βραδινή της έξοδος.
Περίσσευε προς τούτο η ανυπομονησία της,
οι περιποιήσεις στο σώμα το ασύλλητο,
για εκείνη τη μέρα που τη λογάριαζε για πρώτη.
Ήταν η παλιά ανάμνηση
προπομπός κάθε πράξης της,
κάθε διάψευσης ή και επιβεβαίωσης ακόμα.
Το κορίτσι που ήθελε να γενεί γυναίκα.
Ως να μην είχε επισυμβεί.
Ως να ήταν η προσδοκία καθοριστικότερη κάθε επιτέλεσης.
Κινούσε γρήγορα
με όλο το σώμα της
να προλάβει την ώρα τής συνάντησης
και είχε χαρά μεγάλη
που το ξημέρωμα -έτσι ήλπιζε-
θα επιβεβαίωνε τη γυναικεία φύση της.
Δεν ήταν πως δεν ήξερε,
όμως με τέχνη λησμονούσε,
πως το βράδυ κάποια στιγμή θα τέλειωνε.
Η προετοιμασία της ωστόσο,
ένα ξημέρωμα που ήδη αξιώθηκε το φως του,
έλαμπε αμείωτο στα μάτια της.
Σήμερα θα ήταν όπως τότε.
Παρθένα θα σερνόταν
-για πολλοστή φορά παρθένα-
στην εκούσια πράξη.
Το βράδυ εκείνο -ήταν έτοιμη-
θα ξημέρωνε με συνείδηση φωτός
στη θέση τής σκοτεινής συνήθειας.
* Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης (γεν. 1960) είναι μαθητής στον σχολείο τής ποίησης συνεχώς … μεταξεταστέος. Έχει υπογράψει μέχρι στιγμής δύο ποιητικές συλλογές (ΟΔΟΙΠΟΡΕΣ ΛΕΞΕΙΣ, 190 & 1 ΧΑΊΚΟΥ. Εκδ. Γαβριηλίδης) και ένα θεατρικό (Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, Εκδ. Δωδώνη)
Πηγή: https://www.fractalart.gr/vradino-rantevoy/
