Της Κορίνας Καρατζούνη //*
Κουμπιά
Έμεινα να γυρεύω πνοές σε χορδές καρδιών
κι ανοιχτές πληγές κουρασμένων φεγγαριών.
Όσο για κείνο το χάδι που ‘ταξες συνταξιδιώτη,
λησμονήθηκε…
Τόσο ήταν.
Όχι, κουμπιά δεν έμαθα να ράβω,
κουμπώνω μόνο ηλιαχτίδες σε παιδικές φωτιές
ίσα να βγάλουν φτερά, να γίνουν καράβια
σε νερά καθάριου μισεμού.
Κι έτσι, σταμάτησα να ξεσκονίζω
σκόνες- φυλακές.
Χορεύουν πια ανυποψίαστες,
χαμογελαστές σε γραπτά, ράφια και χαραμάδες ελπίδας.
Όχι, κουμπιά δεν έμαθα να ράβω,
θάβω κλεμμένα γέλια εδώ κι εκεί
μέσα σε κούτες ακριβές.
Τα κρύβω σε βατραχοπέδιλα και ζωγραφίζω χάρτες
σε βολικές σιωπές.
Κι όλο σκέφτομαι πως θα έρθει εκείνη η ώρα
με τα κουμπιά στη χούφτα και τ’ όνειρο για οδηγό.
Όχι, κουμπιά δεν έμαθα να ράβω… αφήνω τα πουκάμισα ανοιχτά.
*Η Καρατζούνη Κυριακή (Κορίνα) υπηρετεί ως Φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και είναι Διδάκτωρ στην Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης. Υλοποιεί προγράμματα δημιουργικής γραφής και ποίησης σε ομάδες μαθητών. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της καταπιανόταν με τη συγγραφή, την οποία θεωρεί μέσο απόλαυσης, εκτόνωσης και ψυχοθεραπείας. Έχει κερδίσει βραβεία και διακρίσεις σε διαγωνισμούς λογοτεχνίας και ποίησης.
Πηγή: https://www.fractalart.gr/koympia/
