Του Χρήστου Χωμενίδη
Σάββατο κοντά στα μεσάνυχτα, βγαίνουμε από τον κινηματογράφο και περιμένουμε στην οδό Πατησίων για ταξί. Περνούν πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο - αναζητώ ματαίως όχημα στην εφαρμογή του κινητού - φρενάρει επιτέλους ένα εμπρός μας, αποβιβάζει επιβάτη και μάς παίρνει. "Δεν θα το πιστέψετε!" μας λέει χαρούμενος ο οδηγός. "Από το απόγευμα που ξεκίνησα, δεν έχω κάνει ούτε τρία χιλιόμετρα χωρίς πελάτη! Μετά από δυο χειμώνες πανδημίας και μουδιάσματος, ο κόσμος έχει ξαμολυθεί. Δεν τους κρατάς σπίτι με τίποτα!"