Του Επίτιμου Υπαρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστρατήγου ε.α., Δημητρίου Μητρόπουλου
"Όπως λέγει κύριος". Ο λόγος ενέχει την προφητική δύναμη και αυθεντία που παρέχει ο Παντοκράτορας Κύριος στα λόγια του Προφήτη του. Πρόκειται για τον Ησαΐα, ο οποίος γίνεται το στόμα του Θεού, προκειμένου να διαλαληθεί η βουλή του σε όλο τον κόσμο.
"Ούτω λέγει κύριος" και ο λόγος του έχει καθολική ισχύ και αδιαμφισβήτητη αξία. "Ουκ τρόπον ευρεθήσεται ο ρώξ εν τω βότρυϊ και ερούσι μη λυμήνη αυτόν, ότι ευλογία εστίν εν αυτώ, ούτω ποιήσω ένεκεν του δουλεύοντας μοι, τούτου ένεκεν ου μη απώλεσε πάντας" (Ησ. ξε' [65].
Μία παραβολή χρησιμοποιεί ο Προφήτης, μια εικόνα από την αγροτική ζωή τον τρύγο. Όπως, λέει όταν βρεις, σ' ένα σάπιο τσαμπί σταφύλι μια υγιή, ώριμη ρώγα, θα πουν στο αφεντικό τους οι τρυγητές," μην την καταστρέψεις, διότι υπάρχει ευλογία σ' αυτήν", έτσι θα κάνω κι εγώ εξαιτίας εκείνου που είναι πιστός δούλος μου. Για εκείνον δεν θα καταστρέψω όλους ανεξαιρέτως.
Τρυγητός είναι, και οι εργάτες μαζεύουν από τα κλήματα τα τσαμπιά με τα σταφύλια. Κόβουν και ένα τσαμπί που οι ρώγες του είναι σάπιες. Μεταξύ όμως αυτών βρίσκεται και μια υγιής. Ίσως άλλοι θα απέρριπταν όλο το τσαμπί, θα το πετούσαν μακριά ως άχρηστο. Αυτοί όμως, πραγματικά και οικονόμοι, θέλουν να περισυλλέξουν χάριν του Κυρίου τους μέχρι και την τελευταία ρώγα, που θα μπορέσει να συνθλίβει και να αποδώσει μούστο και κρασί. Το ίδιο κάνει και ο Θεός.
Δηλαδή τι κάνει;
Οι πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι ώντας Θεοφώτιστοι, εμβαθύνουν στα λόγια της Γραφής, στη ρήση αυτή του προφήτη Ησαΐα διαβλέποντας δύο ερμηνείες. Και στις δύο διαβλέπεται ο πλούτος του ελέους και της αγαθότητας του Θεού. Σύμφωνα με την πρώτη ερμηνεία, ο Θεός δεν αφήνει ούτε έναν άνθρωπο να χαθεί μαζί με το σύνολο των ανθρώπων που αποτελούν "τους υιούς της απωλείας". Μαζί με το σάπιο δε, απορρίπτεται και το υγιές.
Μπορεί ν' αποτελεί μια απειροελάχιστη εξαίρεση, μια ξεχασμένη μονάδα μέσα σε απειράριθμο πλήθος ανθρώπων, απερριμένος απ ' όλους και περιφρονημένος, τέτοιος που να μην του δίνει κανείς σημασία, να μην του αποδίδουν ούτε την ελάχιστη αξία. Ένα μεγάλο "μηδενικό", αυτό να είναι για όλους τους γύρω του.
Αυτά μεταξύ των ανθρώπων. Για τον Θεό όμως άλλα ισχύουν. Ο άνθρωπος αυτός στα μάτια του Θεού κατέχει υψίστη αξία. Διότι "ευλογία εστίν εν αυτώ". Ευλογία! Κι αν ένας άνθρωπος είναι ευλογημένος από τον Θεό, αν σε κάποιον βρίσκεται και επαναπαύεται πάνω του, μέσα του η ευλογία του Θεού, τότε τι ανώτερο μπορεί να βρεθεί μέσα στον κόσμο;
"Ων ούκ έστιν άξιος κόσμος "(πρβλ. Έβρ. ια' 38).
'Όλος ο κόσμος ν' αναμετρηθεί με τον άνθρωπο αυτό δεν μπορεί να ισοφαρίσει την αξία του.
Γι' αυτό ο άνθρωπος αυτός - η ρώγα η υγιής στο σάπιο τσαμπί - συγκεντρώνει επάνω του τη στοργική ματιά του Θεού. Όλος ο κόσμος να χαθεί, ο ίδιος δεν πρόκειται να απολεσθεί.
Θα διαφυλαχτεί από το "παντέφορον όμμα" του Κυρίου, το οποίο είναι ακουμπισμένο, προστατευτικά επάνω του. Οπότε δεν έχει κανέναν λόγο ν' ανησυχεί. Ούτε από σωματικούς κινδύνους και φυσικές καταστροφές - οι οποίες, όσο σαρωτικές κι αν παρουσιάζονται, υπόκεινται μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια στον έλεγχο της παντοδύναμης πρόνοιας του Κυρίου, η οποία οικονομεί το συμφέρον για όλους, μάλιστα δε τους αγαπητούς του (βλ. Λουκ.κα' 18). - ούτε πολύ περισσότερο, πρέπει να ανησυχεί, βλέποντας τον ηθικό βάρβαρο και τη γενική ακολασία να τον περιστοιχίζει.
"Οίδε Κύριος ευσεβείς εκ πειρασμού ρύεσθαι" (Πετρ. β' 9), όπως έσωσε τον Λωτ και την οικογένειά του από τον φοβερό ηθικό μολυσμό και την ανάχυση της αμαρτίας στο περιβάλλον τους, αλλά και από την παραδειγματική καταστροφή Σοδόμων και Γομόρρων.
Εδώ ακριβώς ερχόμαστε στη δεύτερη ερμηνεία σύμφωνα με την οποία, όταν σε κάποιο άνθρωπο "ευλογία εστίν εν αυτώ", τότε αυτός καθίσταται ευλογία και στο περιβάλλον του. Τότε σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου, δια του Προφήτου Ησαΐα "τούτου ένεκεν, ου μη απολέσω πάντας".
Εξαιτίας αυτού του ανθρώπου θα αποτραπεί και η καταστροφή των υπολοίπων. Ότι ακριβώς διαβεβαίωνε ο Θεός τον Αβραάμ, όταν του είπε ότι για χάρη ακόμη και των δέκα ανθρώπων - αν βρίσκονταν τόσοι στις πέντε πόλεις της περιοχής των Σοδόμων - δεν θα κατέστρεφε τις πόλεις αυτές.
Κάτι που σημαίνει, ότι ο άνθρωπος του Θεού, όταν πράγματι είναι του Θεού, όταν είναι "δουλεύων τω Κυρίω", σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη τότε γίνεται και η ομπρέλα προστασίας και για τους συνανθρώπους του, το " αλεξικέραυνο", που εμποδίζει την τιμωρία του Θεού να επέλθει στον κόσμο.
Οι άνθρωποι του Θεού, οι δίκαιοι και άγιοι, αποτελούν ευλογία για τον κόσμο. Μπορεί να παραγνωρίζονται, να περιφρονούνται να διώκονται απ' όλους. Αυτοί ωστόσο καθίστανται ευλογία και για τους ίδιους τους Διώκτες και χλευαστές τους.
Οι Άγιοι είναι οι κολώνες, τα στηρίγματα του κόσμου. Χάριν αυτών ο κόσμος συνεχίζει να υφίσταται, σημειώνει επανειλημμένα και ο νέος άγιος των ημερών μας, Σωφρόνιος του Έσσεξ.
Ας γίνουμε λοιπόν οι άνθρωποι του Θεού και τότε θα αποτελούμε αληθινή ευλογία. Τόσο για τον εαυτό μας, όσο και για τον κόσμο όλο.
Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό "ο ΣΩΤΗΡ".
Ημ/νία γραφής : 15/7/2025
